Het begon met een kraambedpsychose 8 jaar geleden

maart 3, 2013 4:26 pm Gepubliceerd door

HET GING THUIS NIET GOED.

Ik had een overspannen kraambedverzorgster Aan Mijn bed gehad, en een nerveuze man die mij niet steunde in Het Geven van borstvoeding, een moeder die mij openlijk afviel En Daar ging ik.

AFZENDER EEN VLINDERMijn gedachten gingen in vogelvlucht en namen Een Loopje met me. Ik stond op het dak, niks aan het handje Hoor, als Kind hadden we zo vaak op het dak geklommen, maar de mensen Om Mij heen maakten zich ernstige zorgen en ik kreeg - terecht - een IBS. Om dat het ziekenhuis geen gesloten afdeling kende, Werd ik Opgesloten voor de duur van de IBS op de isoleercel. Voor Een net Bevallen moeder mensonterend. Gelukkig mocht ik na de 3e Week wel Wat tijdschriften mee in de isoleercel. Maar ik heb veel Gehuild Uit de bodem van mijn ziel. Toen ik na 8 weken weer naar Huis Mocht deed ik mijn best om zo snel mogelijk deze Traumatische Ervaring te vergeten.

Ik stortte mij – met depressie – Op Mijn werk, om maar niet toe te geven dat het helemaal niet Zo Goed ging met mij. De depressie ging over met medicatie en Ik Groeide er daarna snel overheen. 3 jaar later en mijn 1e scheidingspoging, ik was in het huis Van Mijn broer, maar ik raakte helemaal uit balans. Ik kreeg Last van Achtervolgingswaanzin en hallucinaties. Ik zag mijn man Achter Mij aanrijden met een grote tractor. Ik liep in het Winkelcentrum En dacht dat ik eigenlijk een Straathoekwerker/welzijnswerker was In hart en nieren, terwijl ik mijn leven lang in de Administratie Werkte.

Ik sliep slecht en kreeg slaappillen, maar die Werkten Niet, ik was klaarwakker en manisch. Opnieuw een Ziekenhuisopname, wel kort dit keer en vrijwillig, dat Scheelt! Maar het was wederom ernstig mis. Ik bad God voor Vergiffenis Voor mijn man. Ik was opeens erg met God bezig en met Bidden, Maar ik ben in het dagelijkse leven helemaal niet Godsdienstig. Wederom een jaar later. Een nieuwe scheidingspoging. Dit Keer Met medicijnen een terugval voorkomen; ik werd niet ziek!!!

En toen opeens toen alles achter de rug was, maar ik kreeg Medicijnen tegen ADHD, en die hebben als mogelijke Bijwerking Voor degenen die er gevoelig voor zijn; het krijgen van een Psychose. Heftig. Ik was behoorlijk aan het spoken geweest In en Rondom mijn huis en had voor flink wat overlast voor de Buren Gezorgd. Ik liep met blote voeten in het gras en vond onze Wereld Onnatuurlijk. De koeien horen in het gras te grazen, honden Horen Los te lopen, mensen horen groene stroom te gebruiken en met Respect voor natuur, dieren en elkaar te leven!

Ships, Afgevoerd

Door de politie en wederom een ziekenhuisopname, dit keer Castricum. Gelukkig kon ik de rechter ervan overtuigen dat Een Vrijwillige opname afdoende zou zijn. En dat was ook zo. Tot weer een jaar later. Het is rustig. Ik werk niet meer. Ik Had een heerlijke zomervakantie gehad. Heel relaxt. De Eerste Week na de vakantie. Alles tegelijk en een strak ritme. Een Week Later op het grootse verjaardagsfeest van mijn kind en het Gaat Helemaal niet lekker met mij. Mijn broer brengt mij naar de Huisartsenpost en gezamenlijk wordt besloten tot een Vrijwillige Opname. Ik wil geen medicijnen, maar onderga de psychose Volledig. Ik maak heftig en stiekem zodat de verpleging Niets Merkt mijn kamer schoon, ritueel reinigen net zoals alle Vorige Keren.

Ook dit keer ben ik weer bezig met God.

Eva ons aller Stammoeder, wij stammen allemaal in rechte lijn af van haar, Maar Mijn moeder is DE EVA, zij nam de hap van de appel en ik ben Haar Kind, ik ken haar pijn, ik weet dat ze spijt heeft en ik Weet dat Ik andere keuzes moet maken. Nu ben ik weer bij positieven en ‘volledig bij mijn Verstand’. Toch ben ik de weg kwijt. Eigenlijk moet ik de Lessen die ik leerde van mijn psychoses in mijn dagelijkse Leven Vertalen door vegetarisch te eten, groene stroom en Biologische Producten. Lid zijn van het Wereld Natuur Fonds, Greenpeace En Andere goede doelen.

Ik zit nu in een HEE-herstelgroep.

Voor Het Eerst probeer ik mijn psychoses niet te ontkennen, maar ik Wil Ernaar kijken en mijn leven vormgeven op een manier zodat ik Geen Psychoses meer krijg en zonder medicijnen kan, maar ik weet Niet Of dat kan met kind en met een partner die als de dood is Dat ik Het opnieuw krijg. Hij is anders dan die andere ik die ik Ook Ben, maar die ik niet wil kennen, omdat zij andere keuzes Vraagt En ik wil niet anders zijn, ik wil ‘normaal’ zijn.

Tegelijkertijd zou ik mij omdraaien in mijn graf als ik een Eenheidsworst zou zijn. Kortom ik worstel nog wat met Mijzelf,

Maar nu ik er eerlijk en open naar kijk hoop ik met mijn Hele Hart dat ik ten positieve beslis, dus met mijn hart en niet – Al dan niet gedwongen door de maatschappij, bijv. UWV – Met Mijn hoofd. Er is nog een weg naar herstel te bewandelen.

Ik Hoop Op meer ervaringsverhalen van anderen.

Het doet mij erg goed Om Te horen dat ik niet de enige ben met rare rariteiten en Misschien zit er wel iets heel moois achter.

Afzender een Vlinder.

Gecategoriseerd in :

Dit bericht is geschreven door Anoiksis

Commententaren zijn gesloten.