Een dimensioneel model
Het concept ‘schizofrenie’ is omstreden.
De meningen zijn verdeeld over de vraag of een dimensionale benadering de voorkeur verdient of een indeling in categorieën zoals in de afgelopen decennia gebruikelijk was. Een dimensionale benadering gaat uit van glijdende schalen tussen ziek en gezond: de scheiding aangebracht binnen een categorale benadering zoals in de DSM is arbitrair en kunstmatig.
Schizofrenie is een syndroom, dit betekent dat een aantal verschijnselen in een bepaalde combinatie voorkomt. Bij schizofrenie kunnen verschillende mensen verschillende symptomen ervaren en kunnen die verschijnselen ook in meerdere of mindere mate aanwezig zijn.
Om hierbij aan te sluiten heeft prof. Dr. Jim van Os een diagnostisch model ontwikkeld dat niet alleen aangeeft of bepaalde symptomen aanwezig zijn maar ook in welke mate ze aanwezig zijn. Uitgangspunt bij dit model is dat het om symptomen gaat die iedereen kan hebben en waarbij de ernst en de hinder die iemand ervan ondervindt bepalen of het een stoornis wordt genoemd.
In dit model worden zes symptoom dimensies onderscheiden, te weten:
1. Positieve symptomen: psychose met wanen en hallucinaties
2. Desorganisatie
3. Negatieve symptomen
4. Cognitieve beperkingen
5. Manie
6. Depressie.
Van Os geeft de voorkeur aan de naam ‘Salience Syndrome’ voor ‘schizofrenie’.
