Ben ik hersteld?

HET IS ALWEER 2 JAREN GELEDEN SINDS MIJN LAATSTE OPNAME
IN EEN PSYCHIATRISCHE INSTELLING. IK VERBLEEF ER LANG NAMELIJK 6 MAANDEN.

Ik verbleef er lang namelijk 6 maanden.

Gastvrouw bij een verzorgingstehuis en nu sedert 7 maanden drie middagen kantoorwerk bij een GGZ-instelling.

Het gaat goed. Ondanks slapeloosheid en boosheidsaanvallen vanwege frustraties en trauma's over mijn leven. Ik ben bezig. Ik ben goed bezig en dat doet me goed. Het is een positief hangijzer tegenover de continue rm-verlengingen door de psychiater, goedgekeurd door de rechter.

Ik denk dan: hee, ik kan nog wel wat. Ik ben nog wat waard. Ik heb nog wat in mijn mars. Met andere woorden: mijn zelfvertrouwen en eigenwaarde stijgt weer. En dat ik het allerbelangrijkste voor mij in het leven. Dat ik trots kan zijn op mezelf.

Wat ik me afvraag is: kan een psychiatrische patiënt ooit volledig herstellen in de ogen van de psychiater? Eentje die ik buiten het werk om dit vroeg zei me namelijk dat patienten nooit opnamevrij blijven en altijd terugvallen.

Mijn psychiater zei in 2004 letterlijk tegen mij: jij wordt nooit beter. Jij zult altijd medicijnen nodig hebben. Ik schrok me een hoedje van die deprimerende uitspraak en was boos.

Dus tot slot een vraag: mensen met jullie herstelverhalen vertel eens hoe lang je opname vrij bent?

Anoniem